Biblijnie rzecz biorąc... Nie można być biblijnym... ;)

      Jest taki święty Graal, którego ewangeliczne chrześcijaństwo poszukuje. Jest to dążenie, które pochłania mnóstwo czasu i pozostawiło za sobą wielu zmaltretowanych wierzących po obu stronach drogi. Sam poświęcałem mój czas na ten wyścig przez wiele lat.
Jest to święte i sprawiedliwe dążenie do być jak najbardziej „biblijnym”. Jeśli ewangelicznym świecie nie jesteś „biblijny” to wyraźnie jesteś pod wpływem swoich grzesznych pragnień bądź naszej złej kultury.
O ile wyraz „biblijny” może technicznie oznaczać „będący pod wpływem Biblii”, stał się on kodem oznaczającym „posiadanie jednego i jedynego sposobu interpretacji Biblii w danej sprawie”. W naszej gorliwości postępowania zgodnego z nauczaniem pism, szukaliśmy ostatecznego, raz na zawsze, sposobu czytania księgi, która zawsze była pracą postępującą.
W pewnym sensie, wszyscy chcemy być prowadzeni i informowani przez Biblię, jednak pościg za tym, aby być biblijnym często zamienia się w „Zdecydowanie i autorytatywnie wiem, jakie jest Boże patrzenie i lepiej, żebyś się ze mną zgadzał, bo inaczej będziesz niebiblijny”.
Jeśli nie zgadzam się z prezentowaną „biblijną” perspektywą to odrzuciłem Bożą prawdę. Możliwość niejasności zostaje utracona, nawet jeśli niejednoznaczność jest w całej Biblii.

Chcesz biblijnego podejścia do rozwiązywania konfliktów?

Możesz nadstawić drugi policzek.
Lecz wtedy, Jezus mówi swoim uczniom, aby kupili miecze.
I bez względu na to czy chcesz nadstawić policzek, czy użyć miecza, Biblia mówi, aby słońce nie zachodziło nad twoim gniewem, lepiej więc, abyś przed zachodem słońca, natychmiast, doprowadził do pokoju. Jeśli słońce już zaszło, wyraźnie masz wielki problem.
Czy rzeczywiście? Jakoś nie tracimy snu z powodu tych detali.

Chcesz być biblijny w sprawach małżeństwa?
Możesz poślubić służącą swojej żony.
Nie ma konkubiny? Lepiej staraj się o tą jedną.
Po czym znowu, mężczyźni powinni starać się kochać swoje żony, jak Chrystus ukochał kościół. Powinienem dodać, że każdy jeden mąż powinien kochać swoją własną żonę. Musimy być szczegółowi w tych sprawach, jeśli mówimy o byciu „biblijnym”.

Chcesz biblijnego podejścia do pieniędzy?
Sprzedaj wszystko, co masz i rozdaj ubogim.
Po czym, znowu, masz płacić 10%, więc nie jestem pewien, jak to robić, jeśli wszystko, co posiadałeś, sprzedałeś.
Czy większość chrześcijan w ogóle próbuje robić którąkolwiek z tych rzeczy?
Z jakiegoś powodu, nie. Nie słyszymy również o tym, aby zbyt wielu chrześcijan cierpiało na kryzys wiary, zamartwiają się, że posiadają za dużo pieniędzy.

Chcesz mieć właściwe podejście do kościoła?
Lepiej żeby mężczyźni nosili krótkie włosy, a kobiety nakrycia głów. To WYRAŹNIE nie jest kulturalne ograniczenie, ponieważ Paweł w swym stwierdzeniu cytuje przypadek Adama i Ewy w 1Kor 11. Używa tego samego ciągu logicznego, gdy zakazuje kobietom nauczać w 1Tym 2:11-15.
Czy też możemy po prostu mrugnąć do Pawła w sprawie długości włosów i nakryć głowy? Tak naprawdę to większość z nas właśnie to robi.
Z jakiegoś powodu większość chrześcijan nie ma żadnego problemu z odrzuceniem damskich czapek wiązanych pod szyją i rozpuszczaniem przez nie włosów, lecz podzieliliśmy się nad sprawą nauczania kobiet. Ironiczne, bo Paweł najmocniejsze zdanie wyraził co do okrycia głów:
„Może ktoś uważa za właściwe spierać się nadal, my jednak nie jesteśmy takiego zdania; ani my, ani Kościoły Boże” (1Kor 11:16).
Był taki czas, gdy poważnie zastanawiałem się na rozpoczęciem biznesu „Biblical Head Covering” („Biblijne nakrycia głowy”) rozreklamowania go w The Gospel Coalition.

Albo jesteś biblijny we wszystkim albo nienawidzisz Biblii, prawda?

Dochodzenie do definitywnej biblijnej odpowiedzi na wszystko nie jest zbyt łatwe, szczególnie dlatego, że Biblia sama w sobie nigdy nie miała funkcjonować jak podręczny przewodnik.
Ten sam Bóg, różne okoliczności
Jeśli pomyślisz o Biblii jako o przedstawieniu to zmieniają się okoliczności i liczne osoby, lecz w centrum całego przedstawienia jest jedna stała i to jest Bóg (z wyjątkiem Księgi Estery!). W miarę jak poszczególne sceny zmieniają się i nowe postacie spotykają się z nowymi wyzwaniami, Bóg oddziałuje na nich, zachowując pewne wartości i standardy w zależności od warunków.
Kiedy, na przykład, Bóg objawił się Izraelitom, pozwala im na posiadanie wielu żon i, pośród wielu innych kulturalnie akceptowanych norm, nakazuje składanie ofiar, co miało mieć centralne znaczenie dla sposobu oddawania czci. Wtedy, być „bilijnym” wyglądało zupełnie inaczej niż dziś.
Po służbie Jezusa, bycie biblijnym zmieniło się na monogamię i bardziej duchowe podejście do czczenia Boga. Istotą nigdy nie było znalezienie doskonałego zewnętrznego sposobu służenia Bogu. Przez całe Pismo wpleciona jest ta jedna główna myśl: czy Boży ludzie kochają Boga i kochają innych.
Nawet przy całym nadużywaniu i wszystkich niedoskonałościach patriarchatu, Prawo zawierało liczne zabezpieczenia strzegące kobiet. W przypadku uwielbienia, jedynym konsekwentnym biblijnym prawem było kochać Pana z całego serca, umysłu, duszy i siły.

Miejsce „biblijnego” Ducha Świętego
Jeśli pomyślisz o tym, jak dużo kościołów założył Paweł, można powiedzieć, że zdumiewające nie jest to, jak dużo napisał, ale to, jak dużo nie napisał. Nawet jeśli nie posiadamy kilku z jego listów do Koryntian, Paweł nie polegał głównie na swoich listach.

Gdy Jezus zostawił Swoich uczniów, nie polegał na spisanym słowie, aby utrzymać ich blisko przy sobie. Czy to nie dziwne? Jezus doprowadził do wypełnienia się tej starej małej obietnicy zwanej Zielone Święta i wszystko tak zostawił.

Nie chcę wywracać Biblii. Czytam ją codziennie. Istotą jest to, że sama Biblia nie wykona roboty bez Ducha Świętego w naszym życiu.
Jezus zaufał temu, że Duch Święty poprowadzi nas do wszelkiej prawdy i będzie nas utrzymywał w niej po Jego odejściu. O ile nie powinniśmy lekceważyć nauczania Pisma, ulotny system teologiczny nie zastąpi pracy Ducha wśród nas.
Nie ma czegoś takiego jak „biblijne” wykonywanie różnych rzeczy. Można tylko robić pewne rzeczy na podstawie informacji zawartych w Piśmie i być poddanym prowadzeniu Ducha Świętego, a informacje jak i prowadzenie mogą się zmieniać w czasie.
Nie pozostajemy zatem z jakimś prostym zwrotem, który można przypiąć jako tytuł na okładce książki czy wpisu na blogu. Nie daje nam wyraźnych standardów, które możemy ustanowić dla naszych kościołów czy denominacji.

Pozwolę sobie na taką odwagę, aby zasugerować, że przy braku takich wyraźnych standardów, o wiele trudniej byłoby tym u władzy wykorzystywać swoje wpływy na innych.

Jestem całkowicie za stosowaniem słów pisma, jako przewodnika i informatora, lecz zamiana tej starożytnej księgi na autorytatywny bezwzględny przewodnik to zupełnie inna sprawa. Skończymy sfrustrowani i podzieleni z powodu naszych interpretacji.

Nawet gorzej: słowa Jezus mogą dowieść natarczywej prawdy: „Badacie Pisma, bo sądzicie, że macie w nich żywot wieczny; a one składają świadectwo o mnie; ale mimo to do mnie przyjść nie chcecie, aby mieć żywot” (J 5:29-40).

Ze strony: poznajpana.pl

Nie waż się czytać tego postu...

Nie powinno ciebie tu być, lecz nie mogłeś się sprzeciwić. Jak mogłeś?

To taka bolesna prawda, czyż nie? Faktem jest, że robimy te rzeczy, o
których powiedziano nam, że nie wolno. Nie tylko to, te rzeczy, o których
wiemy, że powinniśmy je robić, bardzo często ignorujemy najbardziej.

Dlaczego nie potrafimy postępować zgodnie z przepisami?

Odpowiedź jest prostsza niż może ci się wydawać.

Ponieważ nie zostaliśmy stworzeni do życia zgodnego z przepisami.

Zostaliśmy stworzeni do trzymania się Boga.

Zaraz, na samym początku, w Ogrodzie, Bożym zamiarem dla człowieka było
to, aby chodził z Nim. Czy zauważyłeś kiedykolwiek to, że Bóg nie chciał,
aby Adam i Ewa znali różnicę między dobrem, a złem?

Właśnie tak, u Boga sprawą nie było to czy oni będą czynić dobrze bądź
źle, Bóg nie chciał, aby wiedzieli o tym, co dobra, a co złe.

Życie opierające się na tym, co dobre i co złe zawsze prowadzi do upadku.
Nigdy nie miałeś żyć w ten sposób. Twoim przeznaczeniem było być świątynią
Boga; chodzenie w duchu. Tak, jak zaprezentował nam to Jezus   robić
wyłącznie to, co Ojciec robi, mówić wyłącznie to, co Ojciec mówi.

Poświęć chwilę, aby się nad tym zastanowić, jak wiele z decyzji, które
podejmujesz jest kierowana tym co dobra, a co złe.

Porównaj to z tym, ile decyzji podejmujesz opierając się na tym, co
czujesz, że Bóg mówi.

Czy nie jest to przerażające?

Wszyscy wpadamy w tą pułapkę, więc nie pozwalaj sobie na to, aby popadać w
potępienie czy cokolwiek w tym rodzaju. Nie to jest moim celem, na pewno.
Zadaj sobie raczej to pytanie...

W jakich dziedzinach mojego życia przeżywałbym więcej wolności, gdybym
przestał poddawać się rządom tego, co dobre i złe, a bardziej skupił swoją
uwagę na tym, co Bóg do mnie mówi?

Z witryny: poznajpana.pl

Biblijnie rzecz biorąc... Zaufać, czy nie zaufać: oto jest pytanie...

Dz 5:13 Zaś (z) pozostałych nikt (nie) odważał się łączyć się (z) nimi, ale wywyższał ich lud.
Dz 5:14 Coraz bardziej zaś przyłączały się* wierząc (do) Pana mnogości mężów i kobiet, [* W świetle wiersza 5.13 chyba nie o stawaniu się chrześcijanami, lecz o przychodzeniu do owej grupy chrześcijan celem słuchania ich nauki lub ze względu na dziejące się cuda.]

- w tamtym czasie niewierzący nie mieli odwagi mieszać się z wierzącymi jak ma to miejsce dziś, ponieważ bali się że zostaną rozpoznani i poniosą konsekwencje...
Sytuacja z Annaszem i Safirą to sprawiła oraz szczere nawrócenia... z czasem niestety, zaczęło się to zmieniać -  im więcej ludzkich "udogodnień" ("...wykopali cysterny a mnie, źródło porzucili"...), tym mniej polegania na Duchu Świętym...

Zaufanie Bogu to w ogóle olbrzymi temat. Niezwykle trudny. Dzielący ludzi. Konfrontujący w nas wszystko co ziemskie, ludzkie, światowe, duszewne (jakkolwiek by to nazwać...).
Warto by się mu przyjrzeć z bliska...

Usprawiedliwienie

Z usprawiedliwieniem mamy sporo kłopotów, trochę jak z pytaniem: co było pierwsze, kura czy jajko... O dziwo, odpowiedź wcale nie jest taka trudna: Bóg stworzył najpierw kurę, gotowe, stworzenie, doskonałe  do znoszenia jajek. Bardzo podobnie jest z wiarą: wiara jest gotowym, doskonałym darem Boga do wykonywania jego dzieł (uczynków), wcześniej przez Niego przygotowanych:

Efz 2:8 Bo łaską jesteście zbawieni z powodu wiary; i to nie z was, Boga (ten) dar;

Efz 2:9 nie z dzieł, aby nie ktoś zacząłby się chełpić.

Efz 2:10 Jego bowiem jesteśmy czynem, stworzeni w Pomazańcu Jezusie dla dzieł dobrych, które* wcześniej przygotował Bóg, aby w nich postępowalibyśmy**. [* Forma oryginału na zasadzie asymilacji dostosowana do poprzedzającego rzeczownika, a nie do wymogów rządu orzeczenia "wcześniej przygotował".] [** Jest to metaforyczne określenie życia ludzkiego.]

Nagranie znalazłam na blogu Mariusza Jurgi

KIM JEST dla Ciebie Jezus...

Przez dziesięciolecia marzyłam o tym, aby spotkać osobę, która opowie mi o tym, KIM JEST dla niej Jezus. Kiedy prosiłam znajomych, lub przygodnie spotkanych wierzących o to, patrzyli na mnie jakbym urwała się z choinki - no przecież to proste: Panem, zbawicielem, królem... niektórzy dodawali jeszcze przyjaciela...
Zapomniałam o swoim marzeniu aż usłyszałam to:

Film znalazłam na blogu Mariusza Jurgi

Słowo prorocze do Polski

Znalazłam w internecie TO proroctwo...

Biblijnie rzecz biorąc... Proroczo rzecz biorąc... Wiem, Komu zawierzyłam...

Jan 11:1  Był pewien chory, Łazarz z Betanii, z miejscowości Marii i jej siostry Marty… 


     Miał przyjaciela imieniem Jezus, który był znany szerzej jako prorok i uzdrowiciel. Przyjaźń zobowiązuje. Jeśli bliźni ma zainteresować człowiekiem w potrzebie, to o ileż bardziej przyjaciel???

A tu zonk: ten, na którego Łazarz liczył, nawet się nie ruszył… Tak na marginesie – ilu z nas zachwyciłby fakt, iż nasz namaszczony przyjaciel cieszy się, że umrzemy, bo to pozwoli objawić się chwale Bożej??

Co czuł Łazarz, zjadany przez chorobę, nie mogąc doczekać się na przyjaciela? Tego pewnie dowiemy się w niebie od samego zainteresowanego ;)

Co my czujemy, gdy nasz Ojciec, Pan, Król, Zbawiciel i Przyjaciel zawodzi? Modlimy się i nie ma reakcji… nie biegnie nam na pomoc. I kiedy wykluczymy już własną niewiarę i niewiarę jego uczniów a naszych współtowarzyszy i zostaje nam jedynie to, co jest między nami a Nim, warto pamiętać, że PRZED, nie możemy zobaczyć i zrozumieć tego, co zobaczymy i zrozumiemy PO…

On DOTRZYMA zobowiązania, jakie nałożył na siebie przez przyjaźń nawet, jeśli będzie musiał przyjść cztery dni „za późno”…

Ufam Ci Jezu... nawet, jeżeli właśnie rozkładam się w grobie...

Bo moje serce Panie należy do Ciebie... 

Eze 37:11  I rzekł do mnie: "Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas. 

Eze 37:12  Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Jahwe Pan: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, 

Eze 37:13  i poznacie, że Ja jestem Jahwe, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. 

Eze 37:14  Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Jahwe, to powiedziałem i wykonam" - wyrocznia Jahwe Pana. 

Mentalność rozgwiazdy...

Opowieść Simpsona, autora książki: "Domy, które zmieniają świat"

Część I

Biblijnie rzecz biorąc... Inside...

Mar 13:1 I (gdy wychodził) on ze świątyni, mówi mu jeden (z) uczniów jego: Nauczycielu, spójrz jakie kamienie i jakie budowle.

- czyż nie jest zadziwiające, że potężny El Elion (Bóg Bogów lub Bóg Nad Bogami) nie chciał olbrzymiej kamiennej budowli (co prawda ciężko było by ją tachać po pustyni ;)), ale namiot ze skór i tkanin(zupełnie jakby był Beduinem ;))?
Bóg nas zna i wie, że my kochamy się w tym, co błyszczy, co jest BIG, MAX, GRAND, HYPER… „Ach, spójrz CO ZA kamienie…”

Król Dawid, który „jedną nogą’ żył w rzeczywistości Nowego Testamentu, tym razem nie pojął i absurdalnie, zwiodła go jego miłość do Boga:

1Kn 17:1  Gdy Dawid zamieszkał już w swoim pałacu, rzekł do proroka Natana: Oto ja mieszkam w pałacu cedrowym. Arka zaś Przymierza Jahwe [spoczywa nadal] pod Namiotem. 
1Kn 17:2  I odrzekł Natan Dawidowi: Uczyń, cokolwiek zamierzasz, albowiem Bóg jest z tobą. 

Ale Bóg miał co innego na oku niż Dawid. Inne mieszkanie jest w Jego sercu.  Nie robią na Nim wrażenia nasze budynki, złocenia, nagłośnienie, drogie instrumentarium, haftowane ornaty, lasery i pięcioletnie plany zbawienia miasta:

1Kn 17:3  Ale jeszcze tej nocy przemówił Bóg do Natana następującymi słowy: 
1Kn 17:4  Idź i powiedz słudze mojemu Dawidowi: To mówi Jahwe: Nie ty wzniesiesz mi Dom na mieszkanie! 
1Kn 17:5  Nigdy bowiem nie mieszkałem w domu od czasu, kiedy wyprowadziłem Izraela, aż po dzień dzisiejszy, ale przechodziłem od namiotu do namiotu i od przybytku [do przybytku]. 
1Kn 17:6  Przez cały czas, kiedy chodziłem z całym Izraelem, ani jednym słowem nie zwróciłem się do któregokolwiek z Sędziów, którym poleciłem paść mój lud mówiąc: Czemu nie zbudowaliście mi Domu cedrowego? 
1Kn 17:7  A teraz tak powiesz słudze memu Dawidowi: Tak mówi Jahwe Zastępów: Ja ciebie wziąłem z pastwiska od owiec, abyś był wodzem nad ludem moim izraelskim. 
1Kn 17:8  I byłem z tobą we wszystkich twoich przedsięwzięciach i wytraciłem przed tobą wszystkich nieprzyjaciół twoich. Okryję cię sławą, podobną sławie największych tego świata. 
1Kn 17:9  Wybrałem miejsce dla ludu mego izraelskiego, wszczepiłem go i będzie mieszkał na swym miejscu; i nie będzie więcej wyrzucony, a ludzie źli nie będą go prześladować jak dawniej. 
1Kn 17:10  Od czasu, gdy ustanowiłem Sędziów nad ludem moim izraelskim i kiedy poniżyłem wszystkich nieprzyjaciół twoich, oznajmiłem ci, że Jahwe zbuduje ci dom. 

I nie Salomona Bóg miał na myśli a Jezusa:

1Kn 17:11  A kiedy się wypełnią dni twoje i będziesz przyłączony do swych ojców, wzbudzę po tobie potomstwo, jednego spośród twoich synów, i utrwalę jego panowanie. 
1Kn 17:12  On to zbuduje mi Dom, a Ja utwierdzę jego stolicę na wieki. 
1Kn 17:13  Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem i łaski mojej nie cofnę od niego, jak ją cofnąłem od tego, który był przed tobą. 
1Kn 17:14  I ustanowię go w Domu moim i w królestwie moim aż na wieki, i aż na wieki utwierdzę tron jego. 
1Kn 17:15  Zgodnie z tymi wszystkimi słowami i całym tym widzeniem mówił Natan z Dawidem. 

Walka o Boży zamysł wciąż trwa. On rozpoczyna pięćdziesiątnicę, my budujemy enklawę (kościół jerozolimski), Bóg to rozbija przy pomocy prześladowań, my idziemy na cały świat i… zaczynamy od nowa. Bóg rozpoczyna przebudzenie, my nakładamy temu ramy i wędzidła i ozdabiamy jak Dawid wedle naszej miłości i o dziwo małości. I tak od 2 tysięcy lat...


Dap 17:24 Bóg, (Ten) (który uczynił) świat i wszystkie, (te) w nim, Ten nieba i ziemi będący Panem, nie w ręką uczynionych przybytkach zamieszkuje
Dap 17:25 ani (nie) przez ręce ludzkie jest obsługiwany (jako) dodatkowo potrzebujący czegoś, sam dający* wszystkim życie i dech, i wszystko**. [* Sens: ,,bo sam daje".][** W oryginale liczba mnoga.]
Dap 17:26 Uczynił także, (by) z jednego* cały lud ludzi zamieszkiwać** na całym obliczu ziemi, ustaliwszy nakazane pory i ustanowione granice zamieszkiwania ich: [* Z domyślnym: człowieka.] [** W oryginale oznacza zamierzony skutek.]
Dap 17:27 (by) szukać Boga, oby mianowicie oczywiście wymacali* Go i znaleźli, i oczywiście nie daleko od jednego każdego** (z) nas będącego. [* W oryginale wyrażający życzenie, "wymacali" - o namacalnym, fizycznym dotknięciu, co według myśli natchnionego Autora, jest możliwe dzięki stworzonym przez Boga rzeczom.] [** Składniej: "od każdego jednego".]
Dap 17:28 W nim bowiem żyjemy i poruszamy się, i jesteśmy, jak i niektórzy (z tych) u was twórców powiedzieli: «Tego bowiem i rodem jesteśmy».
Dap 17:29 Rodem więc będąc Boga, nie powinniśmy sądzić, (że) złotu lub srebru, lub kamieniowi, rzeźbie rzemiosła i wymysłu człowieka, Boskie być podobne*.[* Składniej: "Boskie jest podobne". "Boskie" - sens: to, co Boskie. Możliwe: "Bóstwo".]
Dap 17:30 (ponad)* więc czasami niewiedzy (spojrzawszy)**, Bóg teraz nakazuje ludziom, (by) wszyscy wszędzie zmieniać myślenie***,[* "ponad" wzięte jest ze słowa "spojrzawszy" w oryginale greckim.] [** Ściśle: "ponad spojrzawszy".][*** Składniej: "by wszyscy (...) zmieniali myślenie". W N.T. jest to termin techniczny: "nawracać się".]
Dap 17:31 ponieważ postawił dzień, w którym ma sądzić zamieszkiwaną (ziemię) w sprawiedliwości w Mężu*, którego ustalił, porękę podawszy wszystkim, podniósłszy Go z martwych**." [* "w sprawiedliwości w Mężu" - być może: "sprawiedliwością poprzez Męża". "Mężu" - o Chrystusie, Synu Bożym.] [** "podniósłszy Go z martwych" - o wskrzeszeniu Chrystusa przez Boga Ojca.]


A Jezus wciąż cierpliwie powtarza do następnych pokoleń, do swojej oblubienicy:


Jan 4:21 Mówi jej Jezus: Wierz mi, kobieto. ze przychodzi godzina, gdy ani na górze tej, ani w Jerozolimie kłaniać się będziecie* Ojcu. [* Oddawać cześć Bogu.]
Jan 4:23 Ale przychodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi kłaniający się* kłaniać się będą* Ojcu w duchu i prawdzie. I bowiem Ojciec takich szuka kłaniających się* mu. [* Oddawać cześć Bogu.]
Jan 4:24 Duchem Bóg, i kłaniający(m) się* mu, w duchu i prawdzie trzeba kłaniać się*.[* Oddawać cześć Bogu.]

Luk 17:20 Zapytany zaś przez faryzeuszów, kiedy przychodzi królestwo Boga, odpowiedział im i rzekł: Nie przychodzi królestwo Boga (do) zaobserwowania*.[* W sposób możliwy do obserwacji.]
Luk 17:21 Ani powiedzą: Oto tu, lub: Tam. Oto bowiem królestwo Boga wewnątrz* was jest. [* W waszym zasięgu?]




Nie wiem o czym mówi ta piosenka, ponieważ nie znam języka angielskiego (mam nadzieję, że nie mówi o innych głosach ;) ). Ale kiedy słyszę tekst: "litle voice inside", coś we mnie tańczy z zachwytu...

Proroczo rzecz biorąc... Szukam serc...

Kolejna pieśń prorocza, niestety nagranie nie jest dobrej jakości, tak to  z dyktafonami bywa ;)

Nie wiem czemu nie mogłam wgrać nagrania z YouTube...